Biliyorum Barney Stinson bile olsan bu blog olayı çöktü ama cidden ego tatmini için hala işlevsel değil mi? Misal yatakta hasta yatıyorsun, konuşacak ne halin ne de kimsen var hop aç bir blog. Kime ne zararı var :) Geçtiğimiz iki yılı ölmeden önce yapılacaklar listemi azaltmaya vakfettim. Evet canım çok sıkıldı. İş stresi, sürekli insanların beklentileri, kendimden beklentilerim, beklemediğim olumsuzluklar derken neşemi kaybetmeye başlamıştım. Gerçekten o zaman çok can sıkıcı olabiliyorum. İşle ilgili üretebileceğim tüm enerjimi harcamış, insan tanıma adı altında enerjimi sağa sola boca etmiş, kendim dışında her şeyle uğraşmıştım. Çırpındıkça da batıyordum ama bunun farkında değildim. Ya kimse bana bunu bilerek söylemiyor ya da jengada son parçayı çeken kişi olmak istemiyorlardı, bilmiyorum ama ben her şekilde devriliyor gibi görünüyordum. Türümüz hayatta kalmaya programlanmış. Kimi insan sömürüp işini büyüterek kimi kimseyi sevmese de etrafında tutup yalnızlığını örterek kimi de neş...