Vizeyi aldıktan sonra son birkaç ay içerisindeki hummalı süreç daha da hızlandı. Birkaç gün uçuş tarihini netleştiremesem de bir şekilde son güne yani bugüne (5 Mart 2020'ye) geldim. Son gün, son dakikalardaki doktor randevuları, havaşa ucu ucuna yetişmem(iyi ki dostlar, komşular var), evden çıkmadan on dakika önce uyap üzerinden dava açmaya çalışmam... Sanki şu anda yolda olan ve Alba Iulia'ya yaklaşan ben o değil de bir başkasıyım. Havaalanında son anda euro hesabı açtırmam (açamamışım meğer çünkü o kadar bankaya gidip gelmeye), uçağa "anonsla" yetişmem yetmiyormuş gibi Bükreş'e geldiğim saatte, Alba'ya tren ve uçak olmayacağını okuldakilerin son andaki yazışmaları ile ögrenmem gerçekten muhteşemdi. İner inmez valizleri alıp bir telefon hattı edindim. Ama bugün Bükreş'te kalıp yarın otobüse binecek olsam bile o valizleri fazladan bir sefer dahi taşıyacak takatim yoktu. Hattı aldığım yerdeki muhteşem güleryüzlü ve Türkleri seven, Türkçe filmleri seven (Süleyman?!@^#^#*$l) kadın bana bir taksi çağırdı. Bana rehberlik edecek olan Hukuk Fakültesi öğrencisi Nicoleta da blablacar'dan bulduğum ve ingilizce bilmeyen adamla haberleşti:))))) Beni Carrefour'dan(evet ilk gördüğüm yer burası oldu:) aldı şu an adını unuttuğum ve ingilizce bilmeyen adam. Öylece otobanda gidiyoruz şimdi. Sigarayı bırakmış halimle iki tane tüttürdüm ikram edince. Amaaaan :) Bu uzun süren belirsizlik halinde bana her an nerede olup ne yapacağımı, Bükreş'e kalıp kalmayacağını, trene binip binmeyeceğimi soran Nicoleta'yı hattı alır almaz aradığımda duysanız, siz de benim gibi buna değdiğini hissederdiniz. Kocaman gülümseyen sesiyle "aaaggghhh you did iiiiiit!" dediğinde ikimiz de kocaman kahkahalar attık. Psikolojik eşik önemli. Bir de mesela kiz trenle gel, aktarmalı, gypsyler var biraz ama hik mik diyor. Ben diyorum otobus var 8 saatte geliyor. O otogarı bilmiyor filan :))))) Son anda bir de bana bir şeyler sormuş ben hattı kapatmışım o anda ayrıca endişe etmiş. Benimle çekti karın ağrımı neredeyse. Genç olması lazım ama çok sorumluluk sahibi de sanirim aynı zamanda.
**İngilizce bilmeyen şoförü defalarca aradı. Taksici deseniz dil konusunda bocalamamıza rağmen sohbet "çabasını" hiç bırakmadı :)))
Şu an yollarda inanılmaz tır var. Taksici de Türk tır şoförlerinden kibarca yakınmıştı ben şimdi anlıyorum ziraa bir kamyonla gidiyorum ben de. Transporter gibi bir şey. Telsizle konuşup duruyor şoför. İnsan bilmediği dilin gürültüsünden de yorulmuyormuş.
***Geniş virajlar tır dolu ve gece gidiyoruz ama oldukça güvenli kullanıyor. Yani pek yabancı hissetmedim anlayacağınız henüz. ****Para olarak 1.49a aldım 1 rumen leini. Telefon hattına da 55 lei verdim o biraz canımı acıttı :) ama hattı satan ve taksi çağıtan o kız şarkıcı mısın dedi bana :) Guileleyi görmiş :) Ailesinde herkes şarkıcıymıs yani söylemek gibi mi sanatçı mı soramasan yola koyuldum...
Yaklaşık 2 saatlik yolum kaldı zannediyorum. Beni bıcırık bir tomboy oda arkadaşı bekliyor :) ondan ayrıca bahsedeceğim.
Şimdilik coronaya yakalanmadan sağ salim geldiğimize şükredelim. Kimse de öyle maske filan takmıyordu ama son anda Sabiha Gökçende 22 dk kalan bir Singapurlunun yakalandığını söyleyince sevgili ortaam ben de çıkarmadım maskeyi. Sibiu 95 diyor. Türkiye den kendisine yaklaşık 1000 Tl ye uçak buldugünuz ancak kendisinden Avrupa kentlerine umucuz bilet bulunabilen Sibiu.
Hadi o zaman şimdilik sii yuu ;(
Yorumlar
Yorum Gönder